Koca Ay Kadın-Af

               Gözleri bir tek kendi yüzlerine dönmüş olan nesiller,

               Ağır ağır yalnızlıklarının kucağında, solup gideceklerdi.

               Tüm ağulu gözyaşlarının bedelini ödeyecek olanlar

               En büyük savaşın mağlup çocukları,

               Benlerindeki âdemle kavga edeceklerdi.          

               Yaşamlarını ölümün soğuk ve soluk yüzünün eşliğinde sürdüreceklerdi.

               Tüm lanetlerin meydanında yaşarken öleceklerdi.

               Asırlar sonrasının kaybetmiş oğulları,

               Anlamsız bir dünya içinde kaybolmuş olanlar,

               Yollarını bulmak için yine bizim zamanlarımıza,

               Büyük büyük dedelerinin hikâyelerine geri döneceklerdi.   

               Ah, uzun yolların başında ve sonunda olan,

               Zamanın başlangıcındaki masum pınarların sularında arındır, bu koca kızını.

               Tüm zamanların içinde adı dillenen,

               Her bir yolun üstünde olmuşu olacağı bilen,

               Seher ile Selim’in yellerinde esen serin rüzgarın sahibi,

               Güneşi ve ayı peşi sıra sürükleyen ,

               Suyun ve toprağın, tüm solukların efendisi

               Koca ay kızının sonsuzluğuna göçmek üzere.

               Ben Ay kız, gençliğimin parlak yüzü kalmadı artık.               

               Kollarım iki yanımdan sallanıyor, hiç bir yükü kaldıracak gücü kalmadı.

               Ayaklarımdaki sancı dolu güç hiç bir yola taşıyamaz beni artık.

               Gözlerimin ışığı sönmeye yüz tutmuş,

               Son yolculuğumun başında son dansımı yapmaktayım.

               Zamanın içindeki kısa yolculuğum bitmek üzere.

               Soluğumdan çıkan son sesin yankılanacağı kulaklar kalmayacak, biliyorum.

               İçinden geçtiğim zamanda eğer bir ağulu gözyaşı akmışsa benim yüzümden,

               Bu ilk kanın akışıyla başlayan lanet sebebiyledir.

               Tüm çağlarını tüketen kocamış Ay kızın af diliyor senden.

               Sözlerimde tükeniyor yavaş yavaş.

               Yaşlı kalbim daha fazla çarpmaya dayanımıyor.

               Tüm zamanların içindeki temiz çocuklarınla birlikte sonsuz uykumun içine doğru.......

  

 Tam bu sırada koca Ateş beyin davulu gümbürdemeye başlar.ve kadının etrafında döner..koca Ay kızın sesi ağır ağır kesilir. Hareketleri yavaşlar ve kendi ayakları üzerinde kıvrılarak olduğu yere çöker. Koca Ateş beyin davulunun sesi kesilip, onun sesi duyulmaya başladığında, Koca Ay kız davulunun üstüne oturmuş ve sakinleşmiştir. Ateş bey kendi kendine mırıldanırken âdemin sesi arkadan duyulur.