Koca Ay Kadın

Zamanlar Arasında -  Ayna-1
1-Zamanın başlarından : KOCA AY KADIN İLE KOCA ATEŞ BEY

 İki yaşlı büyücü. Koca AY Kadın ile göklerin dilinden en iyi anlayan Koca Ateş Beyin törenleriyle açılır perde. Saçları dağınık, kıyafetleri eski ve üstlerinde pek çok kutsal takılar vardır. Çeşitli nesnelerden oluşan kolyeler, süpürge sapı, mısır püskülünden yapılmış başlıklarında renkli bez parçaları ya da hayvan tüyleri de vardır. Sahneye davullarıyla çıkarlar. Uyumsuz ritimleriyle ortalığı inletirler. Bir süre sonra davullar susar ve önce Ay kadının sonra Ateş beyin sayıklamaları duyulur. Önce anlaşılmaz sesler ardından sakince süren anlatılar ve sayıklamaların sonunda haykırışlar, titremelerle devam eder. Nöbet sırasında titremeler başladığında diğer eş davulunu çalmaya koyulur. Bu bölümdeki sayıklamalar zamanlar üstü bir dilimde anlatılıyormuş gibidir. Pek çok mitolojik motif işlenirken, yapılan uyarılarla bugünün hikâyelerine de yer verilebilir.

Davullar sustuktan sonra Ateş bey kendini yere bırakmış oturmaktadır. Koca  Ay kadın ise sahnede dolanmakta ve kendi duyabileceği bir sesle mırıldanmaktadır. Bu esnada anlatıcı olan Havva’nın sesi gerilerden duyulur.

Havva:      

                   Kayın ağaçlarının altında dans eden kızlar,

                   Sesiniz göklerde yankılanıyor,

                   Ve kimse mutsuz değil bu durumdan.

                   Sizin neşenizle hayat buluyor tüm evren

                   Ve tüm adamlar. 

Koca Ay Kadın:     

            Göğe yükselen merdivenlerin başında oturmuş beni bekleyen

                                  Yedi başlı canavarların hepsini

                                  Davulumun gümbürtüsüyle kaçırdım.

                                  Kovaladım onları

                                  Yerin yedi kat altına dek.

                                  Üstlerine kat kat kayalar yuvarladım,

                                  Bir daha beni rahatsız etmesinler diye.

                                  Ey yeryüzünün ve göklerin efendisi,

                                  Odların ocakların koruyucusu,

                                  İçtiğimiz suyun ve ekmeğimizin sahibi,

                     Ağaçların içinde gezen gizli gücün bekçisi,

                     Hayvanlarımızın gözlerindeki sönmez ışığın güçlü efendisi,

                     Uslanmaz insanların şefkatli atası, babası, koruyucusu

                     Yine senin yolların üzerindeyim.

                     Sesini duymaya gelen Koca kızını bağışla.

                     Sözünü dinlemeyen çocuklarının günahlarını yüklendim.

                     Bir bir atacağım onların suçlarını sırtımdan.

                     Senin kulakların her yerden duyar sesimi, biliyorum.

                     Ben onların günahlarıyla sonsuz uykumda rahat edemeyeceğimi, biliyorum.            

                     Bırak ta içimi dökeyim,

                     Belki o zaman kayın ormanlarının arkasındaki yüksek tepeye gidip,

                     Kuşlar gibi uçarak, sonsuz uykuma huzurla yol alabilirim.

                     Şu Koca kızının tek niyeti arınmaktır,

                     Tüm günahlardan ve başlangıçta sakin sularda yüzen tüm kızların gibi,

                     Temiz ve masum olarak sonsuzluk içindeki yerimi almaktır, tüm derdim.